یادداشت های یک روزنامه نگار
 بازنشستگان ذوب آهن خواستار حقوق های معوقه اشان شدند

خیابان نشاط اصفهان صبح روز گذشته آنچنان هم با نشاط نبود.حضور گسترده پلیس نشان از یک اتفاق می داد و جمعیت زیادی که حد فاصل چهار راه های نقاشی تا هشت بهشت تجمع کرده بودند این موضوع را تایید می کردند. اما این بار پلیس برای دستگیری سارق یا سارقان در این خیابان حضور نیافته بود،قتلی هم رخ نداده بود تا پلیس بخواهد صحنه قتل را حفظ و بررسی کند، خبری هم از نزاع و درگیری نبود.این بار پلیس برای حفظ نظم و امنیت در خیابان نشاط حضور یافته بود و اجازه عبور وسایل نقلیه از دو طرف خیابان را نمی داد.جمعیت در برابر کانون بازنشستگان ذوب آهن اصفهان ایستاده بودند و حاضر به باز کردن خیابان نبودند اما از شعار و یا هرگونه حرکت تحریک آمیز خبری نبود. آنان در برابر درخواست  ماموران برای بازگشایی خیابان تنها به گفتن این نکته بسنده می کردند که "خواسته ما فقط دریافت حقوقمان است و اگر پلیس می تواند برای اینکه ما دست خالی به خانه بازنگردیم تنها مبلغی به ما غرض دهد ما خیابان را باز می کنیم. آنها همچنان تاکید داشتند هیچ انگیزه سیاسی یا خرابکارانه ندارند و به نظام و مملکت نیز بسیار پایبند بوده و خودشان را جزو جدا نشدنی این نظام می دانند.کارگرانی که 30 سال کار کردند و اکنون که وقت استراحتشان است از حقوق بازنشستگیشان خبری نیست.ماموران پلیس نیز این موضوع را به خوبی درک کرده بودند. رئیس پلیس شهرستان اصفهان تا پیش از ظهر تنها مسئولی بود که به جمع معترضان آمد و از آنان خواست تا نظم را رعایت کنند و به قانون احترام بگذارند،اما وقتی با مخالفت بازنشستگان ذوب آهن مواجه شد محل را ترک کرد و در حین ترک محل تنها از مامورانی که آنجا بودند خواست حواسشان را جمع کنند،ضمن رعایت قانون نظم دهی به خیابان های اطراف برای عبور و مرور آسان خودروهایی که نمی توانستند از این خیابان تردد کنند را هم بر عهده بگیرند و ضمن رعایت احترام سنی و شخصیتی معترضان ،مراقب سواستفاده های احتمالی نیز باشند تا دستورات بعدی.خود معترضان نیز به شدت مراقب این موضوع بودند و در برابر حضور یک فرد غریبه یا مشکوک با پلیس همکاری و همراهی می کردند اما آنها حقوقشان را هم می خواستند و حاضر نبودند از خواسته هایشان چشم بپوشند.خواسته ای که طی چند ماه گذشته از سوی مسئولان مورد بی توجهی واقع شده و به پرداخت های مرحله به مرحله و ناقص حقوق بازنشستگی آنان ختم گردیده است.یکی از بازنستگان این شرکت تولیدی که از نسل اولی های این شرکت می باشد در گفتگو با خبرنگار ما گفت: حدود 5 ماه است که هر از چند روزی مبلغی را به حسابمان می ریزند و هرچه به این نحوه پرداخت اعتراض می کنیم پاسخی نمی شنویم ولی از ابتدای ماه جاری تاکنون تنها 75 هزار تومان به حساب ما ریخته اند. البته این تنها پرداختی شرکت به بازنشستگان نبوده است. بلکه مسئولان کانون بازنشستگان ذوب اهن طی نامه ای آب پاکی را هم روی دست اعضای این کانون ریخته و به مسئولان نوشته اند که کمرشان زیر بار پرداخت حقوق بازنشستگان شکسته و دیگر توان پرداخت حقوق ماهیانه آنان را ندارند.یکی دیگر از بازنشستگان ذوب آهن پیر مردی حدودا 70 ساله بود با کت کرمی رنگ،موی  کاملا سفید و قدی تقریبا خمیده.وی به خبرنگار ما گفت: زمانی که روس ها در این کارخانه مشغول فعالیت بودند تولید شمش در ساعت 70 عدد بود و وقتی که ما وارد عمل شدیم این تولید را به 120 عدد در ساعت رساندیم و آن روز مسئولان می گفتند امیدواریم روزی فرا برسد تا این فداکاری و زحمات ما را جبران کنند، ولی اکنون ما به روزی افتاده ایم که به مسئولان می گوییم جبران زخمات ما پیش کش فقط حقوقمان را بدهید.وی اظهار داشت: هر روز ما درکنار کوره هایی با دمای هزار و 500 درجه مشغول فعالیت بودیم و وقتی از کارخانه بیرون می آمدیم تنها چشمهایمان معلوم بود و تمام صورتمان زیر خاکستر رفته بود وتعدادی در دفاترشان کنار بخاری و یا زیر کولر مدیریت می کردند ، ولی اکنون ما باید اینچنین نیازمند دریافت حق خودمان در خیابان ها آواره باشیم و آنطور که به ما خبر رسیده ،برخی از همان افراد از طریق ارتباطاتی که با شرکت ذوب آهن داشته اند اکنون حقوق های میلیونی می گیرند .وی ادامه داد: دختر من در یکی از دانشگاه های دولتی تهران درس می خواند و هفته گذشته که خواسته ام وی را برای ادامه تحصیل به تهران بفرستم مجبور شدم فقط 40 هزار تومان به وی بدهم،چرا که فقط 75 هزار تومان از حقوق بازنشستگیم را پرداخت کرده بودند ، این درحالیست که از این مبلغ بیش از نیمی از آن هزینه رفت و آمد آن به تهران می شود . یکی دیگر از بازنشستگان حاضر در این تجمع با بیان اینکه در تمام طول اشتغال ما در این کارخانه حقوق مربوط به پرداخت بازنشستگی از حساب های ما کسر گردید اما اکنون که باید این حقوق پرداخت شود می گویند صندوق خالی است و آه در بساط نیست.یکی دیگر از همین افراد در حالی که دکمه های پیراهنش را باز می کرد تا جای عمل باز قلبش را نشان دهد با گریه گفت: من حاضر به عمل نبودم و به مرگم راضی بودم ولی به اصرار فرزندانم با وام و قرض و غوله راهی بیمارستان شدم تا بعد بتوانم بر اساس قانون هزینه های عمل جراحی را از صندوق بازنشستگی دریافت و با آن قرض هایم را پرداخت نمایم، اما هرچه به صندوق بازنشستگی استان اصفهان مراجعه می کنم می گویند پولی ندارند که بخواهند به من بدهند.وی ادامه داد رفتار این افراد به گونه ای است که فکر می کنند قرار است از جیب خودشان این پول را به ما بدهند در حالیکه ماهیانه مبلغی از حقوق ما کم می شد تا اکنون برای پرداخت حقوق بازنشستگی مشکلی وجود نداشته باشد.پیرمرد حدودا 75 ساله ای نیز در حالیکه شال گردنش را محکم دور صورتش بسته بود تا سرما اذیتش نکند و یا شاید هم می خواست شناسایی نشود به خبرنگار ما گفت: همسر من دچار بیماری سرطان است و امروز یا فردا خواهد مُرد،ولی این حداقل کاریست که من می توانم برایش انجام دهم که هر از چندی چیزی را که او می خواهد برایش تهیه کنم، اما شرایط پرداخت حقوق بازنشستگی به گونه ایست که حتی نمی توانم داروهای عادی را برایش تهیه کنم و یا یک روز غذایی را که او دوست دارد برایش بخرم و به خانه ببرم و اکنون به لطف مدیریت غلط آقایان باید شرمنده همسر و فرزندانمان باشیم.

مطالبات بازنشستگان را تایید می کنیم

 مدیرعامل کانون بازنشستگان ذوب‌آهن پیش از این با تایید این مطلب که سال‌های پیش کارکنان ذوب‌آهن طی فعالیت کسورات مزایا و حقوق خود را پرداخت کرده‌اند، اما اکنون ماه‌ها است که حقوق دریافتی آنها به ماهانه کمتر از 100 هزار تومان هم کاهش یافته است، اظهار داشت: پرداخت‌هایی که به صندوق فولاد کشور صورت می‌گرفته در این سال‌ها به ثبت نرسیده است.ابراهیم دستمزد در ادامه افزود: این کوتاهی از مدیران سابق ذوب‌آهن اصفهان بوده و این در حالی است که سازمان تأمین اجتماعی استان اصفهان هم در جریان پرداخت‌های کارکنان به صندوق بازنشستگی فولاد بوده است.وی جمعیت زیرپوشش صندوق بازنشستگی فولاد کشور را 80 هزار نفر و با خانواده‌ها آنها 500 هزار نفر عنوان کرد و گفت: پس از انقلاب بر اساس مصوبه هیئت دولت در سال 1388 مقرر شد که شرکت‌های فولادسازی کسری حقوق خود را پرداخت کنند.مدیرعامل کانون بازنشستگان ذوب‌‌‌آهن اصفهان تصریح کرد: از زمان اجرایی شدن اصل 44 و واگذاری برخی شرکت‌های فولادی کشور از جمله فولاد اصفهان و خوزستان به بخش خصوصی، مسئولانی که باید با این واگذاری فکری هم برای پرداخت حقوق بازنشستگان فولادی کشور می‌کردند کم‌ترین اقدامی را هم در این ارتباط صورت ندادند.وی با بیان اینکه هم‌اکنون کسری صندوق بازنشستگی فولاد کشور به 7 هزار و 300 میلیارد تومان رسیده است، گفت: این مسئله به تایید سازمان بازرسی کل کشور هم رسیده است. البته  این مشکل فلش پیکان را بیشتر از آن که متوجه شرکت‌های واگذار شده کند، اذهان را به مصوبه‌های اجرا نشده دولت برای کمک به صندوق بازنشستگی فولاد کشور سوق می‌دهد چرا که دولت دو مصوبه برای رفع این مشکل به تصویب رسانده است اما یا دستورالعمل اجرایی آن به میز مدیران نرسیده و یا رسیده است اما زمان اجرای آن شاید وقتی دیگر است.به هر حال  "ملت ما" نیز ضمن تاکید بر این موضوع که پسندیده نیست اقشار مختلف برای دریافت مطالبات و حقوق خود اقدام به بستن خیابان و تجمع های بدون مجوز نمایند، ولی این نکته نیز شایان ذکر است که بازنشستگان ذوب آهن چندین بار مطالبات خود را به اشکال مختلف بیان کردند و معمولا با وعده های فراموش شده ای از سوی مسئولان مواجه شدند که  یا هیچ کاربردی نداشت و یا اینکه حکم یک مسکن مقطعی را داشت و از سوی دیگر فشار های اقتصادی با رشد بالای تورم زمینه را برای اعتراض های اینچنینی فراهم می آورد که مسئولان باید به طور ریشه ای به رفع آنها بپردازند.مشکلی که اگر رفع نشود می تواند تبعات بیشتری را برای صنعت فولاد ایران رقم بزند و در پایان نیز هرچند هیچ یک از مسئولان ذیربط در جمع آنان حاضر نشده و شاید این هم دلیلی بر خالی بودن دست آنان می باشد، ولی حضور رئیس پلیس شهرستان اصفهان در جمع معترضان و نوع برخورد ماموران انتظامی تا حد زیادی از ایجاد تنش در مقابله با این حرکت تجمعی کاست که می تواند به صورت الگویی برای تمام تجمعات اینچنینی به کار گرفته شود.

|+| نوشته شده توسط پارسا فرزین در 90/09/20  |
 
 
بالا